ต้องขอโทษนะคะที่เอนทรี่นี้ค่อนข้างจะยาว
.......
เพิ่งได้รับโทรศัพท์จากแม่ค่ะ ว่าคุณลุงที่อยู่ข้างบ้านแกเพิ่งฆ่าตัวตายค่ะ
คุณแม่ท่านค่อนข้างจะสนิทกับคุณลุงคนนี้พอสมควรค่ะ
ตอนที่ฟังคุณแม่เล่าไป น้ำตาก็ไหลไป ไม่รู้จะทำยังไงดีก็เลยมานั่งอัพลงบล็อกนี่หล่ะค่ะ
หวังว่าอาจจะมีประโยชน์กับใครซักคนบ้างนะคะ
ขอเริ่มเล่าตั้งแต่ต้นนะคะคุณลุงแกมีลูกอยู่6-7คนค่ะ แกอยู่กับภรรยาปัจจุบันที่เป็นคนละแม่กับลูกๆเหล่านั้นค่ะ
ทางคุณป้าเอง แกก็มีลูกสาวอยู่จังหวัดชลบุรีค่ะ
ลุงแกมีอาชีพขับรถรับจ้างรับส่งค่ะ คุณป้าแกก็ขายของไป
เรื่องมันเริ่มที่ว่า ด้วยอาชีพของคุณลุงนั้นไม่ค่อยมีรายได้เท่าไหร่
แม่เคยบอกว่า ลุงแกเช่าห้องอยู่กับป้า 2 คน ค่าเช่าเดือนละ 1500บาท
กว่าลุงแกจะเก็บเงินจากการขับรถมาเพื่อจ่ายค่าเช่าห้องในแต่ละเดือนได้ก็แทบตาย
คำพูดนั้นที่แม่เล่าให้ฟัง คือเรื่องที่เราได้ทราบเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของลุงแกค่ะ
1500 บาทกับใครหลายๆคนไม่ได้มีค่ามากมาย บ้างใช้ซื้อความสุขให้ตัวเอง บ้างใช้เพื่อจ่าย
สำหรับที่ๆจะเรียกว่า บ้าน..หลังสุดท้ายในชีวิต
คนที่รู้จักลุงแกก็รักแกนะคะ ช่วยกันรวมเงินจ่ายค่าเช่าบ้านบ้าง ชวนแกมากินข้าวบ้าง
ทางคุณแม่เอง ถ้ามีโอกาสท่านก็จะช่วยค่าข้าวบ้างค่าห้องบ้างตามโอกาสค่ะ
คุณป้าแกเองก็ขายอาหารเล็กๆน้อยค่ะ ทีนี้พอปิดเทอม รายได้แกก็ค่อนข้างน้อยลง
จะขอขายของหน้าบ้านเช่า เจ้าของบ้านแกก็ไม่ให้ แล้วยิ่งเจ้าของบ้านนี่ตัวดีเลยค่ะ
เป็นทีรู้กันว่าเค้าค่อนข้างโหดกับค่าเช่าในแต่ละเดือน วันที่1 ปั๊บ มาแต่เช้าเลยค่ะ
ไม่มีจ่ายก็จะไล่ออกทันทีทั้งๆที่ลุงแกก็ไม่ได้ทำไม่ดีอะไร
วันที่เกิดเหตุคือวันอังคารที่ผ่านานมาค่ะ ก่อนหน้านั้น เกือบ2สัปดาห์ลุงแกตัดสินใจขายรถที่แกขับรับจ้างค่ะ
แล้วแกก็ได้เงินมา 30,000 บาท จ่ายหนี้ไป 12,000 บาท ให้ภรรยาแกไป 13,000แล้วแกก็บอกภรรยาแกว่า ให้ป้ากลับไปอยู่กับลูกสาวที่ชลบุรีซะ
ในตอนนั้นแกเริ่มป่วยค่ะ เห็นว่าแกเป็นโรคเกี่ยวกับทางเดินปัสาสวะ
ซึ่งทำให้ค่อนข้างมีปัญหากับการทำงาน
แล้วแกก็บอกอีกว่า พอหายป่วยแกก็จะไปบวชตลอดชีวิต
ให้ป้าขนของไปอยู่กับลูกสาวเลย หลังจากที่ตกลงกันแล้ว
ในตอนแรกป้าแกก็ขออยู่กับลุงอีกซักคืน แต่ลุงแกก็ไม่ยอมค่ะ
แกออกปากไล่ป้าให้ไป ซึ่งคืนนั้นเอง แกแขวนคอตายในห้องน้ำค่ะ
เท่าที่ทราบมา เชือกที่แกใช้แขวนเส้นเล็กนิดเดียวเอง
ความสูงจากพื้นก็สามารถยืนได้สบายๆ ลองนึกดูนะคะ ถ้าไม่มีความรู้สึกว่า
ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่แล้ว แกพยายามที่จะตายอย่างมากค่ะ มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้านะคะ
ลุงแกก็อายุมากแล้ว ในวันนั้นก่อนที่แกจะตาย แกเอาสมบัติเล็กๆน้อยๆ
เอามาให้เพื่อน แล้วแกก็ทำเป็นไล่ป้าไป
สงสัยไหมคะว่าเงินที่เหลือในตอนที่แกเอารถไปขาย
มันหายไปไหน แกเอาไปทำบุญที่ปอเต๊กตึ๊งค่ะ ในจดหมาย แกเขียนเรื่องศพแก
ให้เอาไปที่ปอเต๊กตึ๊ง และขอโทษเจ้าของบ้านว่า แกไม่มีที่ไปแล้ว
แกขอโทษที่ต้องมาตายที่นี่ แม่เล่าให้ฟังอีกค่ะว่า ก่อนหน้านี้ลูกแก ที่ไม่เคยมาให้เห็นนานมากแล้ว
มาขอยืมเงินแกไป 20,000 ซึ่งตอนนั้นแกไปธนาคาร ถอนออกมาให้ลูกแกทันที
โดยที่หลังจากนั้นแกเองก็ขัดสนมาตลอด แล้วก็ยังล้มป่วยลงอีก
พ่อแม่ให้ลูกได้โดยที่ไม่สนว่าตัวเองจะเป็นอะไร
ลูกๆแกเหล่านั้น ไม่เคยมาหาแกซักครั้ง...
เพื่อนๆในบริเวณนั้นรู้กันว่าแกเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อบคุยกับใคร
พอมีเรื่องนี้เกิดขึ้นก็ไม่มีใครคาดคิดค่ะ ว่าแกจะจะไม่มีทางออก
จนทำแบบนี้ หลังจากที่ได้ฟังเรื่องของลุงแกแล้ว
มันน่าเศร้านะคะ ที่ลูกแกหลายๆคนทิ้งแกไป ไม่เคยแม้แต่จะมาหาแกเลย
แต่พอมีปัญหา ลุงแกกลับไม่รีรอที่จะช่วยเหลือลูกแกเลย
ลุงแกก็อายุมากแล้ว ถ้ามีลูกหลานอยู่ใกล้ๆ ถึงจะไม่มีเงิน แต่อย่างน้อยที่สุด
ลุงแกก็อาจจะไม่เศร้าขนาดที่จะคิดฆ่าตัวตายใช่ไหมคะ?ไม่อยากให้การเสียชีวิตของคุณลุงคนนี้ จบไปโดยที่ไม่มีใครนึกถึงค่ะ
อย่างน้อยที่สุดหวังว่า ลูกๆทุกคน ทำดีกับพ่อแม่ทุกวันนะคะรักท่านให้มากๆ
ในขณะที่เราเติบโตขึ้นทุกๆวัน เวลาของท่านก็ค่อยๆหมดลงไปเช่นกันค่ะ
เพราะเราไม่รู้ว่าความตาย จะมาพรากคนที่เรารัก คนสำคัญสำหรับไปเมื่อไหร่
อย่าให้กรณีแบบนี้เกิดขึ้นกับใครอีกเลยนะคะ
หมดคําพูด...
